ماه پاره

هيچكدام از ما از ديگري برتر نيست همه ما يكسان هستيم همه به يك اندازه خوبيم همه ما به يك اندازه متعالي هستيم  تنها تفاوت ما با يكديگر در ميزان  مراقبت مان  از درون مان است هيچكس از ديگري خوبتر يا بهتر نيست همه به يك اندازه نوراني هستيم فقط تمرين و توجه دروني ما با يكديگر متفاوت است ميزان مراقبه و پايش ذهني ما با يكديگر متفاوت است  ما از جنس سپيدي و خوبي هستيم ما به هياهو نياز نداريم بلكه  به سكوت آرامش و خلسه نياز داريم به موسيقي ملايم به آواز دلنشين نياز داريم به كلام نيك نياز داريم به لبخند به عطر گل به آواز پرنده ها نياز داريم به ديدن هم نياز داريم به بوسيدن هم نياز داريم به يك ليوان آب خنك به يك  ليوان شربت نياز داريم

در هنگام  رانندگي  ما به سرعتهاي زير هشتاد كيلومتر در ساعت نياز داريم ما به قلاب ماهيگيري نياز داريم و يك رودخونه كه كنارش لم بديم با يك كلاه حصيري روي سرمون

 

این دیگران نیستند که به کمک ما نیاز دارند این ماییم که به کمک کردن به دیگران نیاز داریم 

 Not the others need our help but we need to help the others

گاهی وقت ها بدون هیچ اطلاع قبلی و  بطور ناگهانی یکی از دوستاتون رو به ناهار دعوت کنید    تو یه رستوران

و ازش بخواهین حتما به دعوت شماپاسخ مثبت بده وقتی دوستتون اومد تو رستوران هر غذایی که دوست دشت براش سفارش بدین و از غذا خوردن باهاش لذت ببرین باور کنید که ما به این چیز ها نیاز داریم لازم نیست بهانه ای در کار باشه لازم نیست  مثلاً جشن تولد یا جشن استخدام یا هزار و یک بهانه دیگه تو کار باشه

  حتی اگه نمی تونین به رستوران برین بدون هیچ دلیلی و بطور کاملاً  ناگهانی مثلا وقتی تمام همکاراتون یا دوستاتون مشغول به کار یا فعالیت هستن بپرید بیرون و چند تا آبمیوه یا بستنی بخرید و همه رو جمع کنین و یه مهمونی سرپایی ترتیب بدین و لذت ر وبه خون داخل رگهاتون و رگهای دوستاتون تزریق کنین

از من نپرسید بگذارید ناشناس بمانم اسم من مهم نیست  مهم نیست که مرد باشم یا زن مهم نیست که شغل من چیست یا سطح تحصیلاتم چقدر است مهم نیست چقدر درآمد دارم آیا زن و فرزند دارم یا تنهایم  هیچکدام مهم نیست

مهم اینست که من یه آدمم

این وبلاگ یک وبلاگ تخصصی نیست یک وبلاگ شاعرانه ادیبانه یا عارفانه نیست این وبلاگ یک وبلاگ سیاسی یا اجتماعی نیست این وبلاگ اصلا از نوع هیچکدام از وبلاگهایی که دیده اید نیست.

این فقط یک وبلاگه

این وبلاگ یک دریچه هست دریچه ای به سوی نور به سوی گل به سپیدی به عطر به تازگی به زندگی قدم همه رو چشم اینجا یه سفره مهیاست یه سفره که همه می تونن بشین دورش واز دور هم بودن و غذا خوردن لذت ببرن

 اینجا مکان محبته 

خواهش می کنم کفشاتون رو در بیارین تشریف بیارین تو صفا آوردین دلم برای همه تون تنگ شده بود تک تکتون رومی بوسم و رو سینه هام فشار می دم

خوش اومدین

به این ضیافت نورانی خوش اومدین اینجا همه قدمشون رو چشمه اینجا سیاه و سفید نداریم اینجا بزرگ و کوچیک نداریم اینجا فقط یه قلم جنس داریم اونم

محبته